Als liefde alleen soms niet genoeg is

Als stellen bij mij komen voor relatiecoaching is er meestal nog wel degelijk sprake van liefde voor elkaar. Soms zijn ze ergens onderweg in de waan van de dag elkaar kwijtgeraakt. Ze zijn partners geworden in de Family BV, regelen het gezin, werk, boodschappen en agenda’s, maar missen elkaar als geliefden. Vaak willen ze samen met mij onderzoeken of het nog mogelijk is de verbinding te herstellen en elkaar weer terug te vinden of dat het beter is elkaar los te laten en liefdevol uit elkaar te gaan.

In relatiecoaching kijken we daarom naar de patronen waarin het stel samen terecht is gekomen. Wat gebeurt er bijvoorbeeld als de één toenadering zoekt en de ander zich terugtrekt. We onderzoeken waar bepaalde reacties vandaag komen en de rol van oude pijn, hechting, verwachtingen, verlangens en behoeften. We kijken vooral nieuwsgierig naar wat er onder irritatie, boosheid of afstand werkelijk zit. Het doel is te begrijpen wat er werkelijk gebeurt en wat het verhaal is dat je jezelf vertelt.

Soms gebeurt het dat je elkaar wel begrijpt, maar de verschillen zo groot zijn dat die verschillen tussen twee partners er steeds maar tussen in blijven staan.

Voor mij zijn er dan eigenlijk drie vragen belangrijk:

1. Kunnen we veranderen wat ons in de weg zit? Veel patronen zijn in de loop van de tijd ontstaan of aangeleerd. Je kunt anders leren communiceren, beter luisteren, grenzen aangeven, meer initiatief nemen en opnieuw tijd en aandacht voor elkaar maken.

2. Kunnen we accepteren wat we niet kunnen veranderen? Je partner is een ander mens dan jij, met een andere geschiedenis, andere behoeften en misschien een heel andere manier van liefde geven en ontvangen. Verschillen hoeven geen probleem te zijn, zolang er ruimte voor is en je jezelf daarin niet voortdurend tekort hoeft te doen.

3. Wat als veranderen en accepteren niet genoeg zijn? Welke keuze maak je dan, zonder jezelf of de ander steeds verder tekort te doen?

Dat vind ik misschien wel een van de moeilijkste vragen binnen relaties. Niet alleen voor liefdesrelaties, maar voor veel relaties in ons leven.

Soms kom je samen tot de conclusie dat iets wat voor de één echt heel belangrijk is, door de ander niet of onvoldoende gegeven kan worden. Dat je jezelf steeds verder moet aanpassen om de relatie te laten werken. Blijven kan dan uiteindelijk meer pijn, angst, verdriet of eenzaamheid opleveren dan loslaten.

Relatiecoaching gaat voor mij daarom niet koste wat kost over bij elkaar blijven.

Het gaat over eerlijk onderzoeken wat er tussen twee mensen gebeurt. Elkaar opnieuw proberen te vinden, uitspreken wat lang onuitgesproken bleef. Veranderen wat veranderbaar is en leren accepteren wat bij de ander hoort en misschien nooit zal veranderen. Heel soms, als je dat allemaal werkelijk hebt onderzocht en geprobeerd, kan blijken dat liefdevol loslaten ook een liefdevolle uitkomst is.

Daarmee is een relatie niet per definitie mislukt. Misschien heeft ze gebracht wat ze te brengen had. Misschien kun je elkaar loslaten met meer begrip voor jezelf en voor de ander. Want uiteindelijk gun ik stellen niet alleen dat ze samen de beste versie van zichzelf kunnen zijn. Ik gun ze ook de moed om eerlijk te erkennen wanneer dat samen niet meer lukt.

Soms is liefde elkaar vasthouden. Soms is liefde elkaar loslaten, wanneer vasthouden betekent dat je allebei steeds verder van jezelf verwijderd raakt.