De Luizenmoeder

Met 3,5 miljoen kijkers durf ik wel aan te nemen dat velen die dit lezen ook trouw voor de buis zitten op zondagavond. Ik kijk gezellig met mijn jongste zoon en ik geniet niet alleen van de serie maar ook van onze blikken van verstandhouding. We vinden het hilarisch en soms ontroerend. Wat speelt die juf Ank subliem!

Ik geef toe, ben nooit luizenmoeder geweest. Maar herken heel veel van de perikelen die spelen op het schoolplein. Als full time werkende moeder, heb ik nooit bij de moeders gehoord waar het allemaal om draaide. Maar je krijgt ook van de zijlijn een hoop mee. Herken mezelf met name in de moeders die hun stinkende best doen op de traktaties. Ik maakte de mooiste bouwwerken, kon daar gerust een halve zondag en avond aan besteden. Waarom? Omdat ik mijn drukke agenda niet als excuus wilde gebruiken om met een zakje chips aan te komen, bovendien was zo’n schooltraktatie de ultieme reden om te knutselen. Iets wat ik heel erg graag doe. De kinderen wilden liever chips natuurlijk :-). Uitslover.

Ben een tijdje voorleesmoeder geweest, was twee maal lid van de kascommissie, reed geregeld een ritje van of naar een activiteit, heb trouw jaarlijks gepoetst op het poetsbal en ben slachtoffer geweest tijdens EHBO-lessen, maar het viel allemaal in het niet bij de meest fanatieke ouders. Ik had zo mijn ervaringen. Eén keer ben ik op pad geweest met een stuk of

tien klasgenoten van de oudste, we moesten een heel drukke weg oversteken. Ik vond het enorm stressvol. Kinderen die niet luisterden. Help! Ze schoten alle kanten op en ik zag Casper de boel redderen want hij kent mij. Maak mama niet boos. Het arme kind. Hij had absoluut geen fijne middag en ik nog minder. Dat soort klussen was niet aan mij besteed.

Dagje naar de Efteling? Graag iemand anders. Ben gewoon niet zo’n regeltante.

Heb ook wel eens een conflict gehad met een andere moeder. Mijn zoon had ongezien geld gegeven aan een vriendje uit zijn eigen spaarpot. Toen ik het geld terugvroeg aan deze moeder vond zij dat onterecht. Werkelijk? Heb er een pittige discussie over gehad. Nooit gedacht dat ik in zo’n situatie terecht zou kunnen komen. Maar op het schoolplein is alles mogelijk. Vandaar dat De Luizenmoeder zo’n feest van herkenning is.

En dan de ouderavonden. Als ik ergens heb ervaren dat iedereen andere belangen heeft, dan is het daar wel. Wat voor de één peanuts is, is voor de ander van levensbelang. Details en nog meer details. Er kwam soms geen einde aan de vragenstroom. Zo veel mensen, zo veel wensen. Geef het je te doen als leerkracht of schooldirecteur. Opvallend vond ik dat een ouder die zelf leerkracht is op een andere school, het de juf van haar zoon zo moeilijk maakte. 'Kom op' dacht ik dan, 'doe dat lekker in je eigen tijd. Geen tijd voor geneuzel. De strijk staat nog op me te wachten. 'Weer die verschillende belangen hè?

Wat niet hielp om aansluiting te vinden, was het feit dat ik niet uit het dorp kom en vaak in mijn ‘bankpak’ aan school stond. Pas toen ik een keer met een goede vriendin verscheen die heel Kaatsheuvel kent en razend populair is (terecht), dacht ik te merken dat ik in aanzien was gestegen. Maar het kan ook mijn verbeelding zijn geweest natuurlijk. Hoe dan ook, kan me erg ongemakkelijk voelen op plaatsen waar er kliekjes zijn. Dan hou ik me liever op de vlakte. Kan me dus heel goed inleven in de moeder van Floor.

Tenslotte wens ik Nancy, de hulpmoeder en voetveeg van de schooldirecteur, een zoete overwinning. Want je kunt veel zeggen van de boosdoener, ze laat het zich wel allemaal gebeuren. Een lesje assertiviteit zou niet misstaan, maar niet te snel, want hoe pijnlijk ook (heb ik dat alleen, plaatsvervangende schaamte?), het is erg vermakelijk. Vooral die

bal op haar oog. Au!

Assertiviteit verbeteren of aan de slag met het geven van feedback? Mail naar [email protected] of bel met 06-12754839. Vertel het gerust ook aan Nancy. www.dezoetecitroen.nl